| X Close | ||
|
| ||
ورزش دارت را باید یکی از شاخههای ورزشها و حتی آمادگیهای نظامی دانست که به نوعی آن را یک هنر میدانند: هنر پرتاب دارت.
تاریخ نویسان تخمین میزنند که احتمالاً نخستین بار این ورزش که در زمان خود نوعی تفریح هم محسوب میشد، درمدیوال انگلیس انجام شده است، چرا که شواهد و اسناد دقیقی از آن در دسترس نیست و به طور تقریبی به سرنخهایی رسیدهاند که نشان میدهد عدهای این ورزش را به دانش آموزان دوره متوسطه آموزش میدادند که بتوانند با قویتر ساختن عضلههای بازو و ساعد خود نشانهگیری دقیقتری داشته باشند که بعدها حتی در جنگها برای پرتاب کمان ونیزه نیز بسیار مفید بود. اما حقیقت این است که در دورههای جنگ در قرن ۱۸، بطریهای خالی مشروبات الکلی و نشانهگیری برای انداختن چوب کبریت از فاصله دور به داخل این بطریها یکی از جالبترین و سرگرم کنندهترین تفریحات این سربازها بود که بعدها این فکر به ذهنشان خطور کرد که میتوانند به شکل بهتر و سرگرم کنندهتری تفریح کنند و حتی از این بازی پول دربیاورند که پس از مدتی بطریها تبدیل به یک تخته مسطح شد و با تکه چوبهای تراشیده شده به قطعات کوچک و نوک تیز بدل گشتند. صفحه چوبی و مسطح که «بورد» نامیده می شود از تعدادی حلقههای رنگین که به فاصلههایی معین نقاشی شده تشکیل می گردد که هر پرتاب در داخل یکی از حلقههای رنگین امتیاز مخصوص به خود را دارد. از آنجایی که قرنها پیش هر وسیله سرگرمی و وقت گذرانی از دید قشر مرفه و سطح بالای جوامع دور نمیماند، دارت و پرتاب دارت نیز به سرعت مورد توجه شاهزادگان و ثروتمندان اروپایی قرار گرفت و در مدت زمان کوتاهی تا حدی در میان آنها شایع شد که گاهی ساعتها در شبانه روز را به انجام این بازی مفرح اختصاص میدادند و بر سر پرتاب دارت با هم شرطبندی هم میکردند. در این میان هنری ششم (Henry VIII) یکی از آن دسته شاهانی بود که لذت زیادی از این بازی می برد و حتی به یکی از نجارهای معروف و به نام زمان خود دستور داد تا یک ست کامل از بورد دارت و نیزه های کوچک چوبی را با آرم سلطنتی بسازد تا به معشوقه زیبای خود (آنه بولین) هدیه کند. وی همچنین در میان شاهزادگان خوشگذران انگلیسی مسابقاتی را با جوایزی در خور توجه ترتیب داد.
اما این ورزش در آمریکا مثل تمام ورزشهای دیگر تاریخچه خاص خود را دارد و مردمان این سرزمین شیوه مخصوص خود را برای انجام هر ورزشی دارند. پرتاب دارت هم مثل سایر رشته های ورزشی توسط مهاجرینی که به این قاره نقل مکان کرده بودند راه یافت. دارت در آمریکا و در میان مردمان انگلوساکسون تا زمان ملکه ویکتوریا به شیوه ای بسیار تفننی انجام می شد و خب طبیعیست که در بریتانیا بیش از هر جای دیگری پیشرفت کرد و از آنجایی که تا همین امروز هم به نظر می آید خورشید حکومت سلطنتی در بریتانیا هرگز غروب نمیکند، تمایل شاهزادگان انگلیسی به پرتاب دارت هم در طول این سالها نسل به نسل منتقل شده است. اما امروزه دارت از یک بازی تفننی پا را فراتر گذاشته و شاید تعجب کنید که در حال حاضر چیزی حدود ۱۹۰۰ قانون در خصوص این ورزش تبیین شده است. اندازه بورد به شکل استانداردی تعیین شده و حتی سایز دارتها هم ثابت است. تیمهای دارت کشورهای اروپایی در لیگهای ورزشی به رقابت میپردازند و در سراسر جهان بازیهای هیجان انگیز و جالبی را رقم میزنند
